beni mahveden çaresizlik.
kızgınlık değil, üzüntü değil, hayal kırıklığı değil.
sadece çaresizlik.
hissediyorum ki,
çiçek de atsam, molotof da, slogan da,
hiçbir şey değişmeyecek.
kitap da yazsam, roman da, şiir de,
hiçbirine engel olamayacağım.
hiçbirine engel olamadığım gibi.
hafızam yitip gitti, değerler alınıp satıldı, şehirler yakılıp yıkıldı, kadınlar harcanıp atıldı, özgürlükler ancak lütfedildi.
insanlar korkutuldu, sindirildi, susturuldu, aşağılandı, gönderildi, görmezden gelindi, kaybedildi, ezildi, dövüldü, öldürüldü.
ve ben, bütün bunlar olurken hiçbir şey yapamadım, bundan sonra da yapamayacağım biliyorum.
çaresizlik beni yavaş yavaş kemirmeye, içimi çürütmeye devam edecek.
0 kişi dedi ki:
Yorum Gönder